Hoe het kwam weet ik eigenlijk nog steeds niet. Wat uiteindelijk de druppel, het duwtje of de grote stuwende kracht was weet ik ook niet. Wellicht kwam het door het betere duimwerk van jullie???

Wat ik wel weet is dat ik gebeld werd door mevrouw Miepje Huppeltje van Woningbouwvereniging ZusenZo. Met de mededeling dat ik 1e ben geworden op een (beneden) flat in de Vanhiertotginderstraat nummer 130. Of het klopt dat ik nog steeds woonruimte zoek?

Je krijgt mij normaal gesproken niet zo snel stil maar hier werd ik toch wel even stil van. Sinds het versturen van al die brieven zie ook hier! had ik maar van 2 Woningbouwvereniging iets gehoord en ik had al wel bedacht dat ik de anderen even zou bellen. Woningbouwvereniging ZusenZo stond nog op mijn lijstje.

En nu belden zij mij!

Mevrouw Miepje Huppeltje had nog wel even een "actiepuntenlijstje" voordat wij daadwerkelijk tot actie konden overgaan (ik hou niet zo van vrouwen met actiepuntenlijstjes maar a la, in het kader van onze grote woningnood moet je weleens over je hart strijken nietwaar?)
Miepje vroeg mij naar mijn ‘status’. Dat was nog best een ingewikkeld minuutje, discussieren over mijn status, want als Starter heb je meer woon-punten dan als Doorstromer. En er zijn veel mensen die van die Starter Status misbruik maken. En ik bén een Starter maar zij wilde dan wel even een notariële akte waar in stond dat mijn samenlevingscontract ontbonden was. Miepje was zelfs een beetje gepikeerd dat ik die akte nog niet klaar had liggen, want ja, nu ik de akte niet zou hebben zou de flat aan mijn neus voorbij gaan.

Op dat moment besefte ik dat ik nú niet meer stil zou moeten zijn door het onverwachte telefoontje. En ik zei haar rustig edoch duidelijk dat ik niet af wist van zo’n akte en probeerde haar ‘akte verhaal’ te pareren wat gek genoeg niet lukte.
Dus besloot ik te kiezen voor professionele inmenging. Ik vertelde haar dat ik wel even ‘mijn’ notaris zou bellen en het ‘even’ zou oplossen.
Miepje’s aardige stem steeg een octaafje ‘zo’n akte duurt wel een maand, jammer maar helaas de flat gaat aan uw neus voorbij’

Ik bedong tijd, tot de volgende ochtend, zij stelde haar ultimatum, tot hedenmiddag half 5, sprak Miepje streng.

Ik typte ‘notaris’ in bij de online versie van de telefoongids en belde de eerste notaris die ik tegenkwam. De kandidaat notaris die ik uiteindelijk aan de lijn kreeg vond het verzoek van Miepje net zo lachwekkend als ik. Immers, de ontbindende voorwaarden in een samenlevingscontract zijn o.a. dat het contract vervalt op het moment er niet meer wordt samengewoond.

Met dezelfde vaart belde ik Miepje terug. En zo kwam het dat ik met een officiële controleur de flat in Hilversum ging bekijken.

Een beneden flat, mét voor- en achtertuin en 2 slaapkamers (joechei mijn eigen kamer!!!). Ondanks het feit dat er geen keuken meer in zit (wordt nieuw!!) en geen douche (ook nieuw) en allemaal zakken cement opgestapeld in de woonkamer stof lagen te happen zag ik door de uitgewoondheid en puinhopen een prachtige plek. Mijn nieuwe plek… Uitzicht op gras en bos… en die achtertuin… toch nog buiten, net als nu. En betaalbaar!

Tussen mijn oogharen door zag ik wat ik ervan kan maken… in zo’n lichte flat (veel ramen!) kan ik eindelijk mijn gedroomde donkere vloer, witte muren en witte gordijnen (roman blinds!!!) leggen/smeren/hangen. In de slaapkamers zag ik de bedden van de meisjes en hun bureautjes en mijn bed in mijn eigen slaapkamer…

Nu nog ‘even’ de papierwinkel laten controleren en kopieren wordt vervolgd

Op woensdag kunnen we altijd via de site van de woningbouwverenigingen in onze regio kijken hoever we het geschopt hebben in de race om een ander (goedkoper!) huisje…

Ik schreef hier al over het Villapret Mysterie… Ik droom nog steeds over een huisje voor de meiden en mijzelf… Heb inmiddels al via diverse wegen geprobeerd om de zaak wat te bespoedigen… 

Brieven geschreven:

…Het probleem is echter dat ik in een piepklein (zomer) huisje woon dat eigenlijk niet geschikt is voor permanente bewoning, zeker niet voor een volwassene met een kind. Ik heb een woonkamertje en 1 piepklein slaapkamertje waar net naast de hoogslaper een 1 persoons bed en een kast in past. In de slaapkamer slaapt mijn oudste dochter van 11 jaar met haar zus. Zelf breng ik de nachten door op een slaapbankje in de woonkamer en dit al gedurende bijna 2 jaar…….

Buiten de veel te kleine ruimte betaal ik ook nog eens veel te veel huur voor dit huisje. Het is natuurlijk particulier dus ik kan ook geen huursubsidie krijgen…

De reacties die ik kreeg (wel van 2 woningbouwen) waren bedroevend… Ik stel te hoge eisen aan een huisje via de woningbouw. Een slaapkamer voor mezelf is namelijk natuurlijk niet nodig en in Loosdrecht of Hilversum wonen al evenmin, volgens de mevrouw van de woningbouw…. Gek genoeg vond ze het niet nodig om antwoord te geven op mijn vragen (u woont zelf ook in Weesp? En uw kinderen gaan ook in Hilversum naar school?? Hoe slaapt uw slaapbankje?)

Tuurlijk houden we hoop en genieten we van ons tijdelijk huisje. Vooral nu het mooier weer wordt en de jachthaven weer opengaat voor alle bootjes. Maar de ruimte blijft beperkt en de huur blijft veel te hoog.

Tot de tijd van verhuizen aanbreekt dromen en duimen wij, duimen jullie met ons mee?

Sindskort hebben wij een vreemde eend voor onze deur.
Ik vind hem prachtig en bij navraag bleek het om een mandarijn eend te gaan. En ik moest dat natuurlijk even uitzoeken. Een mandarijn eend is een tamme eend en deze is niet echt tam te noemen, maar goed, voorzolang ik niet beter weet is dit eendje onze ‘vreemde eend in de bijt’

Het grappige is dat hij niet kwaakt zoals zijn huisgenoten, maar een beetje piepend kwekt en ook nog eens een soort tooi van zijn kophaar kan maken.

Zijn soortgenoten zitten ‘s ochtends altijd op het pad richting uitgang en sommigen gaan niet eens aan de kant als wij op onze fietsen aankomen scheuren.
Ik zal nooit meer roepen dat ik zin heb in eend met sinaasappel, lijkt mij te veel op mandarijneend!

Hebben jullie enig idee wat voor soort onze nieuwe buurman is?

Kleine wasjes, grote wasjes, doe ze in je wasmasjienLaat maar lekker draaien, steeds meer in die wasmasjien

<centerIk ben niet zo'n keurige huisvrouw maar wassen én (vooral) strijken vond ik tot 2 jaar geleden de leukste klusjes… Tot ik mijn wasmachine kocht, via Marktplaats. Het was nog een groot avontuur, met een vriendin + aanhanger naar Rotterdam, we hebben ons kleurenblind gezocht. Ik kocht 'em: een 2 in 1 was-droogcombinatie. Leek mij ideaal ivm het woekeren met de ruimte in mijn kleine Villaatje. Ik noemde hem 'Henk' en installeerde hem in de keuken.

Vanaf dag 1 hebben we het niet zo fijn samen, hoe het komt, ik weet het niet. Zijn band met mijn dochter Suus is beter. Zodra zij thuis is doet hij zonder extra handelingen precies wat van hem gevraagd wordt. Maar als ik ‘even gauw’ een wasje draai zonder kind(eren) houdt hij er gewoon mee op, vaak al nog ver voor het centrifugeren. Om gek van te worden. Tot aan mijn enkels in het sop met emmers vol natte was en water vol wasmiddel!

Inmiddels heb ik alles geprobeerd… minder was, meer was, nog een keer waterpas zetten, filter eruit, schoonmaken en er weer in… schroefjes aandraaien danwel losser draaien… Ik ben best handig (voor een meisje)

We gaan het niet redden samen, dat is 1 ding dat zeker is… "Henk" en ik gaan spoedig afscheid van elkaar nemen… Tot die tijd doe ik in uiterste nood een wasje, zolang Suus maar in de buurt is. Het hele hutje schudt als hij dan (wel!) gaat centrifugeren… Mijn andere was neem ik in het weekend mee naar F. Waar ik ons gezamenlijke weekend laat bepalen door zijn ‘Truus & Anneke’, die op zolder staan, een aparte wasmachine en droger.  De dames in V. doen hun best (en ik ook!) en als ik zondagavond thuis ben ruim ik veelal alles keurig op, welriekende stapeltjes in de kast.

Mijn dag kan dan niet meer stuk

ZONDAG

En kijk, Jet zoent ook Mannen, en wat voor één!
Dit is "mijn piraat" Ronald, de man van Katja.

Los van het feit dat hij met een mooi wijf getrouwd is heeft hij ook nog eens leuke humor, een luisterend oor én hij kan lekker koken.

Katja boft en ik bofte ook even… op mijn Zo(e)ndag Ronald gezoend!

In tegenstelling tot de mening van vele mannenis de taak van de huisvrouw een zware taakmet dagelijks terugkerende eentoninge karweitjes…

Ik ben er niet zo goed in… in het huishouden.
Ik vind het dan ook niet leuk en ziet het als een noodzakelijk kwaad.Toch hebben we het een stuk beter dan onze moeders en oma’s met al onze apparaten.

Zie ook hier!

Prettig weekend en tot ZO(E)NDAG!

Je hebt ze in vele soorten en maten, bewaakt en onbewaakt, ‘onzichtbare’ en hele duidelijke. Dorp-, stad- en landgrenzen. En persoonlijke grenzen.

Mijn grenzen zijn voor mij duidelijk maar soms nog niet duidelijk genoeg om ze standvastig uit te spreken. Ik leer, oefen en leer meer. Maar ik vind het soms nog steeds een moeilijk klusje. Wat voor mij soms vanzelfsprekend is blijkt voor een ander niet zo te zijn. En daarom moet je de grens laten zien, horen of voelen.

Ik kan het best, schep er geen genoegen in maar doe het steeds vaker.

En weet je wat? Het wordt wel makkelijker naar mate je het meer doet.

Hoe duidelijk zijn jullie grenzen??

ZONDAG Dit is Fernanne…

Toen ik haar leerde kennen was ze nog een kleutertje van 3 jaar, zie ook hier en nu is ze 9 en nog steeds even lief en slim. Ze is de jongste dochter van F. en net als haar grote zus Maxime zie ik veel van hem terug in zijn meiden. Fernanne is snel en vindingrijk. Ik bewonder haar om haar doorzettingsvermogen en fantasie. Uren kan ze met Anouk spelen, fietsen en op ondekkingstocht. Ze doet het super op school en ook daarom ben ik bere trots op haar!

En daarom (extra) gezoend op zoendag!

N.a.v. mailtjes en reacties:
Jet zoent ook mannen hoor, rustig afwachten, jullie hoeven daarover niet meer te mailen! Verzoekjes kunnen altijd blijven doorkomen! In de tussentijd… zoendag blijft!!!

Het leeft bij veel mensen. Ik heb de naslagwerken even in de kast laten liggen maar als ik zo om me heen kijk leeft het voornamelijk bij vrouwen.

Het uiterlijk, de lijn en het dieet.

Ook bij mij leeft het (zo nu en dan heel erg op). Jullie zijn al getuige geweest van mijn haarkleur metamorfose en ook heb ik al eens uitgewijd over mijn ijs-tic (joehoe! hier) die nu en dan voor onrust zorgt, onrust op de weegschaal of bij het dichtknopen van mijn lievelingsbroek.

Eens in de paar jaar schiet mijn gewicht door, door niets eigenlijk. Ik zal nooit rank en super slank zijn of worden maar er zijn grenzen aan de belasting van mijn ogen. Die buik moet minder (en als ik toch bezig ben; waarom heb ik zoveel vet op mijn maag, benen en billen? En sinds wanneer heb ik 2 onderkinnen??)

</p

Met de zomer in het vooruitzicht wil ik wel wat kilo’s kwijt dacht ik vorige week. Heerlijk zeg, dat duurt nog wel even dacht ik terwijl ik een verse stroopwafel in mijn mond propte. Tot F. een weekje naar de zon oppert… Oh chips J nu moet ik toch eerder dan gepland in bikini!

Een rondje google (dieet) levert diverse enge pillen en diverse diëten op. Er is zelfs een heuse startpagina gewijd aan diëten. Ik ga niet Sonja Bakkeren, Atkins, Weightwatchers, Montignaccen, Detoxen of South Beachen… Want eigenlijk werkt er maar 1 ding bij mij… niet meer snoepen. Maar als emo-eter is dat één van de moeilijkste dingen dat er bestaat.

Ik hou het op mijn eigen VDH*-kuurtje en zoek de weg en de tijd naar de sportschool.

Maar ik heb 1 ding afgesproken met mezelf… ik zeg het mooi tegen niemand want zodra ik dan een koekje, dropje of chocolaatje neem heb ik de halve burgerwacht over me heen!

Hoe staat het met jullie lijn?

*) VDH:Vreet De Helft

ZONDAG

Onze dierenliefde heeft zich vandaag geconcentreerd op 4-beingen…Na een ochtendje manege kwamen we thuis met deze (en meer!)foto’s.Suus heeft haar dressuurwedstrijd (F5) zéér goed gereden en eindigde op een 4e plaats! Gefeliciteerd schat!